Thuis bij.....Nicole Roeken

Gepubliceerd op: 22 november 2019 12:50

We worden gastvrij ontvangen aan de rand van Nispen met uitzicht op weilanden. De koffie met muffin staat klaar. De uitnodiging om tussen de middag een tosti mee te eten moeten we helaas afslaan. Woensdag tussen de middag is tosti middag! Ieder gezin heeft zo zijn tradities.

Nispen

Nicole is een echte Nispense. Ze heeft ook een paar jaar in Roosendaal gewoond, maar zodra ze de kans kreeg, is ze toch weer terug naar Nispen verhuisd.
"Ik voel me er echt thuis. Mijn vader en moeder wonen ook in Nispen en dat heeft met oppassen ook wel een voordeel. Ik heb nog een broer. Hij woont in Amsterdam, dus dat is dan weer een leuk logeeradres voor ons. En mijn zus woont in Roosendaal."


Onderwijs

Nicole heeft op de lagere school in Nispen gezet. Daarna het Getrudis in Roosendaal en de Pabo in Breda. Later heeft ze nog de directeursopleiding op de Fontys in Tilburg gevolgd.
"Ik wilde juf worden. Ik liep stage op de basisschool in Nispen en kreeg daar een baan aangeboden.
Begonnen als leerkracht en daarna remedial teaching gedaan.
Na de school in Nispen heb ik eigenlijk in Roosendaal en alle dorpen van de gemeente gewerkt.
Een uitdaging was om een nieuwe school op te starten in Hoogerheide. Ik ben daar begonnen als adjunct-directeur en later directeur geworden.
Mijn hart ligt echt in het onderwijs. En dan eigenlijk de bovenbouw. De omgang met kinderen vind ik fantastisch. Mijn uitgangspunt is dat alle kinderen gelijk zijn en er geen moeilijke kinderen zijn. Moeilijk gedrag is altijd verklaarbaar; er is dan iets aan de hand. Dat kan een medische achtergrond hebben maar ook problemen thuis."
Gezin
Mijn gezin en familie zijn erg belangrijk voor mij. Veel meer dan alleen een logeeradres of een oppas. Ik kan altijd bij ze terecht en ze staan altijd voor me klaar. Het zijn toppers.
Nicole is eerder raadslid voor het CDA geweest.
"Toen Maud geboren was ben ik gestopt als raadslid. Ze zat in de maxi cosi op de vergadertafel bij de burgemeester tijdens mijn afscheid. Dat vind ik nog steeds bijzonder.
Het was voor mij belangrijk meer tijd voor Maud te hebben. Ik ben gaan werken in de kinderopvang omdat dat een goede combinatie was. Ik vond het belangrijk om alle tijd aan mijn gezin te geven. We hebben ook nog een zoon gekregen.
In die periode heb ik ook allerlei vrijwilligerswerk gedaan, voetbaltraining gegeven, ouderen computerles gegeven enzovoorts.

Toen de kinderen weer wat ouder werden ben ik toch weer in het onderwijs gaan werken en weer politiek actief geworden.

nicole 1
 

Hobby's

Voor hobby's heeft ze eigenlijk te weinig tijd. "Ik houd van wandelen en van shoppen. Eigenlijk vind ik het leuk om met mijn gezin, familie of vrienden iets te ondernemen. Gewoon leuke dingen doen zoals met mijn dochter naar de voetbal.
We gaan nog steeds regelmatig met studiegenoten van de Pabo op stap. Dat is erg leuk. We hebben alles met elkaar al meegemaakt: geboortes, huwelijken. Binnenkort hebben we iemand die 50 jaar wordt en daar studeren we dan een act voor in.
Vakantie vind ik ook erg leuk maar kamperen is niet aan mij besteed. Ik ga toch niet op een slechter bed slapen dan thuis?
Joep, mijn echtgenoot, gaat met de kinderen wel eens met de tent weg dus ze ervaren wel wat het is om te kamperen. Dat vind ik wel een mooie taakverdeling."


Politiek

Haar vader was in de jaren 90 al lid van de gemeenteraad. Nicole is zo min of meer vanzelf de politiek in gerold.
"Ik ging af en toe mee met mijn vader. Het werd me al snel duidelijk dat als je ergens een mening over hebt, de gemeenteraad een prima plek is om daar iets mee te doen. Daar worden immers de beslissingen genomen.
Ik heb met het CDA zowel in de oppositie als in de coalitie gezeten. De oppositie heeft wel een heel andere dynamiek dan de coalitie maar het politieke spel blijft hetzelfde.
Vanuit huis hebben we maatschappelijk betrokkenheid mee gekregen. De keuze voor het CDA is voor mij vanzelfsprekend. De zorg voor elkaar, er zijn voor anderen. Dat is erg belangrijk. Ik kom heus niet iedere week in de kerk, maar het samen beleven of iets vieren in de kerk is voor mij wel belangrijk. Maar dat is bij ieder geloof denk ik.
Ik maak me wel zorgen over het onderwijs maar ook over de zorg in Nederland. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de uitwerking van het asielbeleid. Als gezinnen uitgezet worden verdwijnen ze vaak uit beeld. Ze zwerven dan rond in Nederland. Dat kun je kinderen niet aan doen. Wij als volwassenen moeten zorgen dat zoiets niet kan. Ook bij problemen bij bijvoorbeeld een onder toezicht plaatsing. Luister naar het verhaal wat erachter zit en probeer daar een oplossing in te vinden.

En dan kom ik weer terug bij de politiek; daar begint het, het opent deuren. We moeten helpen in het dagelijkse leven. Dus politiek en onderwijs is voor mij wat dat betreft een perfectie combinatie.

 

Paspoort

Getrouwd met Joep.
Moeder van Maud (9 jaar) en Jort (7 jaar) en stiefmoeder van Anne (16 jaar).